błona


błona
błona {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. błonanie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'cienka, rozciągliwa tkanka dzieląca, łącząca lub okrywająca poszczególne narządy w organizmach żywych': {{/stl_7}}{{stl_10}}Błona śluzowa. Palce połączone błoną. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'cienka, elastyczna taśma z tworzywa sztucznego': {{/stl_7}}{{stl_10}}Błona fotograficzna. Błona filmowa. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • błona — ż IV, CMs. błonanie; lm D. błon 1. «cienka, zwykle elastyczna, czasem przezroczysta tkanka spełniająca określone funkcje w żywych organizmach» Błona podniebienia miękkiego. Błony skrzydeł motyli, ptaków. Błony pławne ptaków pływających. Błona… …   Słownik języka polskiego

  • błona dziewicza — {{/stl 13}}{{stl 7}} fałd błony śluzowej, który częściowo zasłania wejście do pochwy u kobiet; zazwyczaj zostaje przerwany podczas pierwszego stosunku płciowego {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pławny — «ułatwiający pływanie, służący do pływania» ∆ Błona pławna «błona łącząca palce kończyn pływających ptaków, płazów, gadów i niektórych ssaków, pomagająca im przy pływaniu; błona pływna» ∆ Pęcherz pławny a) bot. «pęcherzykowata, wypełniona… …   Słownik języka polskiego

  • bębenkowy — przym. od bębenek (tylko w zn. 2, 3, 4) a) w zn. 2: ∆ anat. Błona bębenkowa «cienka, napięta błona zamykająca od zewnątrz ucho środkowe» b) w zn. 3: Sieć bębenkowa. c) w zn. 4: Rewolwer bębenkowy. Bębenkowa maszyna do szycia …   Słownik języka polskiego

  • małoobrazkowy — ∆ Aparat małoobrazkowy, kamera małoobrazkowa «aparat fotograficzny, kamera o wymiarze obrazu nie większym niż 24 na 36 mm» ∆ Błona małoobrazkowa «błona w formie wstęgi perforowanej do aparatu fotograficznego małoobrazkowego» …   Słownik języka polskiego

  • naczyniowy — przym. od naczynie (zwykle w zn. 2 i 3) a) w zn. 2: Sploty naczyniowe. Zaburzenia naczyniowe. ∆ Układ naczyniowy «u kręgowców: układ krwionośny i limfatyczny; u bezkręgowców: układ otwarty (zatokowy), w którym cieczą krążącą jest hemolimfa» ∆… …   Słownik języka polskiego

  • opłucny — «okalający płuca» Błona opłucna. opłucna w użyciu rzecz. «błona surowicza składająca się z cienkiej warstwy tkanki łącznej, okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej» Zapalenie opłucnej. ∆ Jama opłucnej «szczelinowata,… …   Słownik języka polskiego

  • pływny — «ułatwiający pływanie, umożliwiający utrzymywanie się na wodzie; taki, który pływa, utrzymuje się na powierzchni wody» Osobniki pływne kolonii rurkopławów. ∆ bot. Nasiona pływne «nasiona roślin wodnych, unoszące się na powierzchni wody dzięki… …   Słownik języka polskiego

  • podśluzowy — ∆ anat. Błona podśluzowa «warstwa tkanki łącznej luźnej leżąca pod błoną śluzową narządów wewnętrznych; zawiera naczynia krwionośne, sploty nerwowe, czasem gruczoły mające ujście na powierzchni błony śluzowej» …   Słownik języka polskiego

  • półprzepuszczalny — «częściowo przepuszczalny» ∆ Błona półprzepuszczalna «błona przepuszczająca ciecz, a nie przepuszczająca ciał w niej rozpuszczonych» …   Słownik języka polskiego